Αυτό το ποίημα γράφτηκε από ένα κοριτσάκι που πεθαίνει πάσχοντας από καρκίνο και είναι σε ένα νοσοκομείο της Ν.Υόρκης...

Αυτό το ποίημα γράφτηκε από ένα κοριτσάκι που πεθαίνει πάσχοντας από καρκίνο και είναι σε ένα νοσοκομείο της Ν.Υόρκης... Οι γιατροί του έδωσαν μόνο άλλους 6 μήνες ζωής..Δείτε τι γράφει... Παρακολούθησες ποτέ παιδιά στο Λούνα Πάρκ;;; Άκουσες τη βροχή να πέφτει στο χώμα;;; Παρακολούθησες το τρελό πέταγμα μιας πεταλούδας;; Χάζεψες τον ήλιο καθώς ξεθωριάζει η νύχτα;; Καλύτερα να χαλαρώσεις...Μη χορεύεις τόσο γρήγορα... Η ζωή είναι μικρή.. Η μουσική δεν κρατάει για πάντα.... Τρέχεις αλαφιασμένος κάθε μέρα;;; Όταν ρωτάς κάποιον πώς είσαι;; ..ακούς την απάντηση;; Οταν τελειώνει η μέρα πέφτεις στο κρεββάτι αγκαλιά με σκέψεις για εκατοντάδες δουλειές που στριφογυρίζουν στο κεφάλι σου;; Καλύτερα να χαλαρώσεις... Μη χορεύεις τόσο γρήγορα... Η ζωή είναι μικρή .. η μουσική δεν κρατάει για πάντα.. Είπες ποτέ στο παιδί σου..''θα το κάνουμε αυτό αύριο και πάνω στη βιασύνη σου δεν είδες τη λύπη του;;'' Έχασες επαφή;; Αφησες μια καλή φιλία να πεθάνει επιδή δεν είχες ποτέ το χρόνο να πάρεις ένα τηλέφωνο και να πεις ενα ''γειά!!''.. Καλύτερα να χαλαρώσεις...Μη χορεύεις τόσο γρήγορα... Η ζωή είναι μικρή.. Η μουσική δεν κρατάει για πάντα.... Όταν τρέχεις παλαβωμένα για να πας κάπου χάνεις τη μισή χαρά της διαδρομής.. Είναι σα να πετάς ένα δώρο που δεν άνοιξες... Η ζωή δεν είναι αγώνας ταχύτητας ..γι αυτο χαλάρωσε.. Άκου τη μουσική πριν να τελειώσει το τραγούδι..!! Από το στόμα ενός μικρού παιδιού μαθαίνει κανείς τις μεγαλύτερες αλήθειες και παίρνει το μεγαλύτερο μάθημα ζωής... ΠΩΣ Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΣΤΙΓΜΕΣ ...ΜΙΚΡΕΣ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΕΣ ΣΤΙΓΜΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΘΕΝΑ ΑΠΟ ΕΜΑΣ ...ΜΗΝ ΑΦΗΣΕΤΕ ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΝΑ ΠΑΕΙ ΧΑΜΕΝΗ ΡΟΥΦΗΞΤΕ ΤΗ ΖΩΗ..